1 summer at 2 sems... now, isa ulitsem ang tinatahak ko sa UP... Masayaako for some moments, pero it ends...when i look back, tanda ko yungnangyare, but the feeling was gone...
tumatakbo... brisk walking...straighforward walking... yan angmadalas ko gawin... ang bilistalaga... pawis na nga ako nun e...nagmamadali ako parate...ambilis ko... from this building tothat building, kayo ko puntahan in ashort period of time...ngayon, naisip ko... hindi ko naman kaylangang magmadale... darating atdarating ako sa pupuntahan ko kahitanong mangyare... e ano kung malate...ok lang yun... normal yun...
mas masarap ang feeling ko ngayon...nakikita ko ung mga halaman nanadadaanan ko... nakikita ko ung mgatao... naaapreciate ko ung damitnila... i can breathe the freshestair... naeenjoy ko...hndi ako dpat magmadali... wala nmanghumahabol... kung meron, go langsiya...naeenjoy ko ang buhay...
ngayon,whenever i catch myself hurrying...humihinto ako... nagiismyl...naglalakad ng mas mabagal...
mas fresh... hnd humihingal...masaya...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment